چرا باید از به کار بردن نام بیگانه خزر برای دریای ایرانی کاسپین خودداری کنیم؟
دکتر احمد کاظمی استاد حقوق بین الملل دانشگاه و پژوهشگر ارشد اوراسیا در نشست بررسی رژیم حقوقی دریای کاسپین و در پاسخ به سوال خبرنگار خبرگزاری فارس در خصوص نام اصیل دریای شمال ایران پرداخت.
متن کامل اظهارات دکتر کاظمی در پاسخ به این سوال، بدین شرح است :
به نام خدا. سلام عرض میکنم خدمت شما و همه ایرانیان عزیز و سربلند، که این مصاحبه را میبینند.
ببینید، خزر در واقع یک نام غیرایرانی برای این پهنه آبی ایرانی است. این عنوان، در حقیقت، یک فاجعه و یک غمنامه است در زمینه دفاع از حقوق مالکانه اسامی تاریخی ایرانی.
در طول تاریخ کهن ایران و این پهنه آبی، هیچوقت این دریا به اسم «دریای خزر» نبوده، بلکه با اسامی ایرانی مانند دریای ورکانه، دریای گرگان، دریای مازندران ودریای هیرکانی شناخته میشده. در منابع یونانی و ایرانی هم همینطور است. همین الان هم در واقع عربها «بحرالقزوین» میگویند که «قزوین» عربیشده همان «کاسپین» محسوب میشود.
خزر نام یک قوم ترک در منطقه بوده که به دین یهود گرویدند. در واقع اولین پیوند قوم ترک با قوم عبری صهیونی را در طول تاریخ بنیان گذاشتند. به نوشته جمیع مورخان از جمله مورخان ایرانی، مورخان یونانی، و سایر مورخان – قوم خزر که در نزدیکی دربند و در قفقاز شمالی زندگی میکردند، قومی خونخوار و خونریز و غارتگر بودند. استرابون در کتاب خودش کاملاً این موضوع را توضیح میدهد. این قوم در واقع سیصد سال در مقابل نفوذ اسلام به قفقاز شمالی مقاومت کردند و از آنجایی که با اسلام و حتی مسیحیت – اگرچه در مقاطعی از تاریخ با رومیها علیه مسلمانان متحد شدند – جنگیدند و با اسلام و مسیحیت در واقع عناد داشتند.
سال ۷۴۰ میلادی، پادشاه خزرها، خاقان، در واقع دین یهود را دین رسمی آنها اعلام میکند و از اینجا پیوند آنها با یهود شروع میشود. خزرها یعنی این قوم ترک یهودی در طول تاریخ، همواره تهدیدی علیه ایران بودند، به طوری که دیوار دربند در دوره ساسانیان و خصوصاً دوره خسرو انوشیروان برای جلوگیری از تهاجم خزرها به ایران بنا گذاشته شد.
به خاطر همین است که در فرهنگ ایرانی و در فرهنگ منطقه، خصوصاً در فرهنگ عربها، اصلاً کلمه«خزر» کلمه منفی محسوب میشود. نام خزر، نام یک منطقه بوده که این قوم در یکی از شهرها زندگی میکردند، ربطی به پهنه آبی دریای کاسپین نداشته است. اساسا خزرها دریانورد نبودند که اسم دریا به اسم خزرها باشد. آن چیزی که امروز موضوع را حساس میکند این است که برخی از نظریهپردازان مشهور یهودی و صهیونیست، مثل آرتور کستلر، نظریهپرداز یهودی مجارستانی، در کتاب خودش به عنوان «خزران» و همچنین کتاب «قبیله سیزدهم» آنجا مطرح میکند که نیای یهودیان اشکنازی که اسرائیل را بنیانگذاری کرده، به خزران میرسد. یعنی اسرائیلیها از همین خزرها هستند که ما هر روز مثل نقل و نبات داریم این اسم غیرایرانی را برای این پهنه آبی ایرانی به کار میبریم.
اینجا من خواهشی از همه ایرانیان دارم کسانیکه می خواهند این واژه خزر را ایرانی القاء کنند می گویند خزر ها ترک بودند بله ترک بودند ولی آنها ربطی به آذربایجانیهای ما ندارند. این یکی از خیانتهای بزرگ محور ساکسونی و عبری است که آذربایجانیهای ایران که یک نژاد اصیل آریایی، ساکنین بومی ایران در طول تاریخ و مرزداران هویت سرزمینی و دینی ایران بودند، به ترکان مهاجر منطقه ربط می دهند. امروز خانم براندا شافر در اسرائیل، کسی که از سوکار دارد حقوق مشاوره میگیرد، میگوید که به آذریها، آذربایجانی یا آذری نگویید، ترک بگویید! چرا، چون می خواهد آذری ایرانی را به ترک غیرایرانی در منطقه وصل بکند تا بعدا بگویند اگر اسم خزر را تغییر دهید آنها ناراحت می شوند. در حالی که همین خزرها کنار همان ترکان، بیشترین جنایتهای نسلکشی را علیه همین آذربایجانیها در قفقاز، در بادکوبه، در شکی، در گنجه، در ایروان و در تبریز مرتکب شده اند. ما امروز با به کار بردن واژه غیرایرانی «خزر» در واقع داریم به آن تز اسرائیل که دنبال اثبات وجود امپراتوری یهودی در قفقاز است کمک میکنیم.
این از عجایب دنیاست که ما به درستی از اسم تاریخی هرمز که یکی از پادشاهان ساسانی است در خلیج فارس دفاع میکنیم، اسم هرمز را تبدیل به حق تاریخی خودمان میکنیم، اما برای این دریا، میراث دیگر پادشاه ساسانی یعنی «قباد»، بیستمین پادشاه ساسانی که سالها با خزرها جنگید تا اسم خزر نماند، دفن می کنیم. سال ۴۸۸ م بزرگترین جنگ ساسانی و قباد با خزرها بوده است. یعنی در یک جا یک میراث ساسانی را زنده میداریم، در یک جای دیگر در شمال، میراث ساسانی را دفن میکنیم. حالا این دفن کردن میراث تاریخی در دریای کاسپین در سایر منافع ژئوپلیتیکی و انرژی ما هم دیده می شود.
بنابراین دریای شمال ایران، اسم اش دریای کاسپین است. کاسیها، کاسپیها، قومی ایرانی هستند در سراسر ایران از کاشان تا مازندران، سواحل دریای کاسپین پراکنده بودند. تا سال ۱۳۸۳، در واقع دریای کاسپین یا دریای مازندران در خارج و داخل به کار برده میشد. امروز در خارج از کشور یکی از سؤالاتی که در واقع به طنز از ما پرسیده میشود این است که ما داریم اسم ایرانی دریا را به کار میبریم یعنی کاسپین، ولی خود ایرانیها یک اسم غیرایرانی را به کار میبرند .
سال ۱۳۸۱ آقای حیدر علی اف، رئیسجمهور آذربایجان، به ایران سفر کرده بود. در دیداری که در کاخ سعدآباد داشتند، آقای خاتمی رئیسجمهور وقت به درستی کلمه«دریای مازندران» را استفاده کردند. بنده آن جا به عنوان خبرنگار حضور داشتم، خودم شاهد این بودم. آقای حیدر علی اف صحبتهای آقای خاتمی را قطع کردند که «مازندران چیه؟» و «خزر» اسم این دریا است! بله، خزر برای آنها که یک پیوند ذاتی با صهیونیسم دارند، کلمه بسیار مطلوبی است.
بعد از آن، من به عنوان پژوهشگر متوجه نشدم که دو سال بعد چرا معاون وقت رییس جمهوری اسلامی ایران یک بخشنامه صادرکرد مبنی بر اینکه استفاده از نام «خزر» را در داخل ایران اجباری کنند! امروز یکی از رسالتهای تاریخی ما ایرانیان باید این باشد که این پهنه آبی را با اسمهای تاریخی و ایرانی خودش، با اسم کاسپین معرفی کنیم، تا به بقیهای که سی سال از استقلال شان نمیگذرد ولی برای کشور ما تعیین تکلیف میکنند، فهمانده شود که این دریا برای هزاران سال دریای ایرانی بوده و هست».
همچنین در این نشست دکتر حسین احمدی استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه قفقاز در خصوص نام دریای کاسپین گفت:
« من یک نکتهای را یادآوری کنم. در گیلان و مازندران و گلستان قبل از انقلاب اسلامی، چون کاسی ها، همه شان چشم آبی هستند، در افواه مردم از نام کاسی یا کاس بسیار استفاده می کردند. در آن زمان هر زنی که چشم آبی بود، نام کاسی و هر مردی که چشم آبی بود، نام کاس برای وی استفاده می شد. آقای دکتر عنایتالله رضا هم آن کتابش، «نام دریای شمال ایران» که در سال ۱۳۸۷ چاپ کرد، از همین نام استفاده کرده است، ضرورت اطلاق کاسپین به دریای شمال ایران، حرف بحقی است و این نام تاریخی مهمی محسوب می شود».
https://farsnews.ir/m_sh_864/1788329833260103141/
پیام بگذارید